AS- Öğrenemedik Gitti...

Öğrenemedik gitti,

Öğretmenlerimizin kaldırım mühendisi olduğunu, kedinin bile kılını kıpırdatmadığını...

Öğrenemedik gitti,

Kibarlığın parayı buldurmadığını...

Öğrenemedik gitti,

Çok gülenin çok ağlamadığını, gerdirilecek çizgiler yarattığını...

Öğrenemedik gitti,

Varlığı için yandığımız o el ve o yürek, tam gerek duyduğumuz anda yoktur...

Öğrenemedik gitti,

Paradan şikayet eden yalan söylüyordur...

Öğrenemedik gitti,

Küçük şeyler toplana toplana yekûn tutar, başımıza taş gibi iner...

Öğrenemedik gitti,

Sükût ikrarı, inkâr da kârı çağrıştırır...

Öğrenemedik gitti,

Dalaşmadan önce talaş yemeli, dilini tutmalı...

Öğrenemedik gitti,

Yarayı, sarmak değil, yanıklar gibi açıkta bırakmak iyileştirir...

Öğrenemedik gitti,

Çabuk olgunlaşmak, hep çocuk ruhu taşımak isteyenin işine gelmez...

Öğrenemedik gitti,

Her karşılaştığımıza bir gülüş, bir “Deli mi bu!” ünlemini hak eder...

Öğrenemedik gitti,

Herkes “önce Ben”dediği için mükemmellik iddiasındadır; bu sözcüğü “iddaa” haline getirenlerden hesap sorulacaktır...

Öğrenemedik gitti,

Hayatın zorluğu zorbalıkla yenilmez...

Öğrenemedik gitti,

Güzel gülümsemeyi sağlamak, en çok diş hekimlerini mutlu eder...

Öğrenemedik gitti,

Zirve nokta gibi bir yerdir, herkesi sığdıramaz...

Öğrenemedik gitti,

Zaman azsa, insanlar da azar...

Öğrenemedik gitti,

KİMSEYİ ÇOK SEVMEMEK GEREKİR...


Ayten Suvak