skip to main |
skip to sidebar
Yaşamak
Yaşamak korkmaktır
Göğü basan kargalardan
Korkmak eli silahlı çocuklardan
Korkmak yaşamaktır
Hep kahraman olmaktansa
Öbür sıfatı giy saçlarını tara
Bunu herkes bilmez
Anlayana
Korkmak güç toplamaktır bakıp bakıp etrafa
Yaşamamak bir gün korkmamaktır
Cesur olup atılmaktır
Korkuların arasına
Ölüm nasılmış diye...
Ayten Suvak
Hani nerede boş vagonlar
A’dan Z’ye döşenen raylar
Yalnızlığından geçen makaslar
Atsınlar şöyle cuf cuf gamları dumana katıp
Tünellere girip çıkarken
Taşınsın an be an kargoya verilen yaşamlar
Resim gibi manzara beğenen camlar
Evreni yansıtırken göz bebeklerine
Naklen yayın yapsın sana kendini
İspatı gereksiz lâflar...
Ayten Suvak
Kırıta kırıta yürümek midir
Aptal aptal süzülmek midir
Dağa taşa çamaşır sermek midir
Isıtıp ısıtıp pilavı yedirmek midir
Ne olacak kadındır diye öldürülmek midir
Okula gitmeden evlendirilmek midir
Lâk lâk edip eksik etek giymek midir
Mal olup tüketime sürülmek midir
Açıkta kalmasın aman diye örtünmek midir
Kan ter içinde erkeğe yenilmek midir
Küt küt yiyip içip şişmek midir
Anne olup şehit ardından dövünmek midir
Dar güne altınları bir bir dizmek midir
Iskartaya çıkıp kumayla ezilmek midir
Nedensiz yere dayak yiyip içlenmek midir
Off bu –midir-ler hiç bitmeyecek midir
Lâf olsun diye bari
Mart 8 geldi gene gari
Atılacak nutuklar ileri geri
Kadın-erkek elele dinlesinler he mi?
Ayten Suvak
