AS-Budala Sözleri

Budala Sözleri...

Öğren öğren, nereye kadar, boşver öğrenme, budala mezarı mı var? Işık olacaksan mum ol, dibine bile vurma. Karanlığın gizemi budalayı bile çeker. Bağdat Caddesinde bir aşağı bir yukarı turla, vitrinlere dal budala budala. Kalıcı değil, satıcı ol, vitrinin parlak olsun. Ne demişler: Cilalı İmaj Devri Web tasarımcısı ol, para kazan, lafla felsefe kese doldurmaz, kulak doldurur, o da budala yapar. Nefret deyince Nefertiti anla, tarihi, güzel şahsiyet ve dişi, hep sevgi çağrıştırır budalaca. Öfkeyi sevgiyle yeneceklerdenseniz, budalalar gibi Mesih’i bekleyin durun. Hınca tabanca sıkınca spor olur, budala sporu; hemen bir ‘fitnes merkezi’ kurun. Uykuda yaşayan insanın uyku kalitesi=yaşam kalitesi. Ölçüler buna göre ayarlanmalı, budala öğretisi ayarınca. İnsan manevi dünyaya bağlansa, eninde sonunda ‘o daldan bu dala’ şarkısıyla özüne yani maddeye dönmek zorunda kalır. Düşünceler raydan çıkınca ya dahi olunur, ya budala. Zihinde oluşan zerreler altın zerreleri olsa, yaşarız keyfimizce, budalaca. Kulaktan duyduğumuza değil, görüntülü televole dedikodulara inanmalıyız. Bu dünyayı elma şekeri gibi görüp, tadına varmak lazım, yüzümüze gözümüze bulaştıra bulaştıra. Büyük Düşünün Felsefesi tutkusuz olmaz, budala olmayalım. Düşün düşün, budalalık olsun işin. Budalalara kimse sataşmaz, densizlerden başka. Düşüncelerinizi dağıtın, değişik hesaplara para dağıttığınız gibi. Hiç olmazsa biri batarsa diğeri çıkar. Kötülük olmasa hep iyilik ne yavan olurdu. Melekler bıktırır, şeytan arkasından baktırır. Bu bir budala atasözüdür. Acıdan kaçmak olmaz, diziler nasıl seyirci bulur sonra! Bu yerel bir sorun değil, evrensel bir budalalıktır. NİRde bu VANA, sağlık musluğu bozuldu diye yardım çağırmalısınız, yoksa kimse açmaz kapınızı ‘bad-ı sabadan gayrı’. Sarımsağı gelin etmişler, kırk gün kokusu çıkmamış diyen bir ulusal akıl Budha’dan geri kalır mı? Yaşayan varlıklar tornadan çıksın, hepsi eşit olsun, savaş değil barış olsun. Ne budalaca bir dilek. Kim olduğunu öğrenmek istiyorsan, zaman kiplerini iyi öğren. Geçmiş, şimdi, gelecek derken bakarsın hoca kulağına asılmış! İster inan ister inanma, herşeye kanma. Bir budaladan yarım akıl bir nasihat. Kin yerine kinin taşı yanında, iyileştir kendini. Budalalığın çaresi yok mu sanki! Bırak ya, dedirtmeden bırak, peşinde koşsunlar. Bu hiç de budalaca olmaz; istersen asıl asılabildiğin kadar, tadı ve suyu çıksın işin. Övmek dövmekle, yermek yemekle yer değiştirsin, sen su akar budala bakar misali izle, bakalım dengeler yer değiştirecek mi? Derdini ummana sal, balık olarak geri dönsün. Açlık sorunu çözülür en azından. Bu dünya koca bir beyindir, çoğunlukla budala beyni. Anne-baba nerede duracaklarını bilmeli, yoksa çocuk budala olur. Bu lafı, varsa, akıllılar çözer ancak. Bir insan kendini yenerek zafere değil, 1-1 beraberliğe ulaşır ruh ve beden kupa karşılaşmalarında. Acılara tepkisiz toplumlar çoğaldıkça, Budha’nın saflık yolunda budala olunur ancak. Varlığın öteki kıyısına varıldığında, ya ortanın solu ya da sağı aranmalıdır, budalaca da olsa. Öfkeniz taraf tutarsa, onun tarafından cezalandırlmanız adil olmaz, budalaca olur. İnsan hayatı aslında muzipçe zevklerden ibarettir. Eğri gösterip, doğruyu kendine saklama. Göreceli olduğu için doğruyu parçalaya parçalaya federe doğru oluşturma, bölerek yönetme. İşine geldiği gibi geçim kaynağı bulma. Düşünmeden doğrudan doğruya hamle etme ve ‘o medi medi tasyon tasyon sepeti’ şarkısıyla dosdoğru budalalar cennetine gitme gibi. Ayten Suvak

AS-Aşk Ekstra Larc Giyer

Aşk Ekstra Larc Giyer “Ay, ne şıpsevdi şeysin, hemen aşık oluyorsun!” “ N'apalım, hayatın anlamı aşktır. Kazanova baçç, Kazanova biçç, Kazanova "Baccia mi ah" (Öp beni Kazanova).” “N'oo, şimdi de diller mi öğrendin aşkını ispatlamaya? Kızım, koyun can derdinde, kasap bilmem ne, senin tuzun ne tuzu, iyotlu mu, Himalaya mı hep böyle kuru?” “Tuz ruhu! Ne ruhsuz şeysin sen, tuzun bile ruhu var, senin yok. Kemiklerinin bile içi boş mu senin? İliğin kemiğin kurumuş olmasın sakın?” “ Ya aşk, ya iş kızım. Ya hep ya hiç, ya ak ya kara der gibi, birebir karşılıklar var gerçek dünyada ! Tabii senin kafanda kavak yelleri estiği için üçüncü seçenek kelimeler uydurursun, hayalden başka yerde geçerliliği olmayan. İşaşk dersin, hepiç dersin, uyduruk uyduruk, insanı hafakanlara boğduran bir gri bulursun ak ve kara arasında, ucuzluktan aldığın gri ceket gibi , bir iki giyer atarsın sonra, maymun iştahlı şey sen de!” “ Nesi varmış benim iştahımın? Benim gözlerim görünenin ötesine odaklanmış bir kere; değişimin peşindeyim ben, ya da daha doğrusu hep orada olup da daha önce farkına varamadığımız şeyleri bulup, ortaya çıkarmaya çalışıyorum.” “ Aman sevsinler o şeyleri ‘bulup ortaya çıkarma’ yetini! Sen daha doğru dürüst buzdolabını açıp da ‘ fasulye tenceresiyle, reçel kavanozu arasındaki kutu sütünü al’ demeden gözünün önündeki kutuyu göremezsin, nerede kalmış değişik bakış açılarını keşfetmen!” “ Aşkolsun ama, kalbimi kırıyorsun; yeteneklerimin açığa çıkmasıyla, ikinci kümeye düşeceğinden ödü patlayan standard erkek mantığı gibi konuştun şimdi. Bir de diyorlar ki: ‘Aydın kadın olmanın birinci koşulu, diğer kadınları sevmekten geçer’ ( Nevval Sevindi). Pratiğe uygulanamadıktan sonra , teorik olarak kafalarından sallamışlar neye yarar, soyut soyut havada asılı kalıyor işte onun için!” “ Benim sinirime dokunan haybeye hayal üretmen. Hayalleri düşünceyle üretip hayata geçirebilsen amenna. Sen alık alık hala mükemmel aşkı, kusursuz insanı arıyorsun. Onun hayatının merkezi olacakmışsın, işinden önce gelecekmişsin, boş zamanlarını kendine göre değil, sana göre ayarlayacakmış, öncelikle ‘ Sen ne istiyorsun canım?’ diye soracakmış sana. Önce iş ve onun gerekleri gelir kızım, hangimiz Diojen olabiliriz şimdi, bir fıçı yetsin bize yaşamak için, ‘ Gölge etme başka ihsan istemem!’ diye yuvarlanıp gidelim!” “ Haklısın haklı olmasına da, sen de dışarıda çalıştıkça kadınlığını unutup, erkek gibi davranmaya başlıyorsun. Politika üretmeyi bırakıp, yalnızca politika yapıyorsun; demokrat olmak yerine popülistliği benimsiyorsun, cesur çıkışlara kendi kendine gem vuruyorsun, kalıplara gizleniyorsun. Gücünü sürdürmen için başka birini ezmen gerekiyor. Sen de bu yerleşik bağnazlığı desteklersen, aynılığın içinde kaybolursun.” “ Afferin be, ben de seni aşktan iyice avanaklaşmış sanıyordum, meğer ne gizli sıtmaymışsın sen! Yere bakan, yürek yakan ! Tamam biz kadınlar farklılığımızı kabul ettirmeliyiz, yoksa karşı cinsle aynılaşarak kendi kendimizi yok edeceğiz.” “ Öyleyse gel yeni bir anlayış üretmeye çalışalım. ‘Birinin gücünü sürdürmesi için, diğerini ezmesini gerektirmeyen yeni bir anlayış’. Nevval Sevindi akıllı kadın, bize birbirimizi semeyi öğütlüyor. İyi de ben bir erkeğe aşık olmadan bir kadını sevemem ki! Yaşamın sırrı sevinç ise, ben bunu sevgiden önce aşktan alıyorum. Yanılıyorsam eğer, huyum kurusun!” “Hem birbirimize, hem onlara muhtacız desene?” “ Aynen, ama herkesi aynı yerde toplayacak büyüklükte bir şemsiye üretmek hangi babayiğidin, ya da anayiğidin harcı, söylesene!” “Bırak şimdi şemsiyeyi memsiyeyi; aşk ektra larc giyer, öğrenemedin mi daha bunu be kızım!” Ayten Suvak